For ein dag. Eg skulle liksom rydda og pakka til eg skulle flytta. I staden fekk eg kontrakt på leilighet i posten. Umøblert på Bjølsen. Så nytta eg resten av dagen på å fundera på om eg heller burde gå for ein møblert, og då takka nei. Og eg diskuterte fram og tilbake med meg sjølv. Med mamma. Og med meg sjølv igjen. Klokare blei eg ikkje.
Trur kanskje dette høyres litt absurd ut. Men altså, eg innsåg at det var ein del praktiske problem med å gå for ein umøblert. Tildømes må eg plutseleg kjøpa meg seng. Og så skal alt transporterast og fiksast. Eg er ikkje i fiksehumør, tenk! Dessutan så skal eg visst ha andre møbler enn seng òg, og det var eigentleg der problemet mest låg. For Ikea har av ein eller anna grunn ikkje møbler som passar mine tankar (eg nytta litt tid på ikea si heimeside i dag, for å sei det slik). Og sånn eigentleg eigentleg så forelska eg meg litt i bordløysinga på Bjølsen. Type to bord i eit. Det passa meg midt i blinken. Og det har sjølvsagt ikkje Ikea.
Konklusjonen må altså bli at eg takka nei til ein leilighet eg eigentleg vil ha (for det gjorde eg), fordi eg er forelska i eit bord, og syns senger er dyrt. Veit ikkje heilt om det er logisk.
Dagen min gjekk altså med til tenking, og det er ikkje så latterleg lett som det høyres ut til. Eit slit var det. Ok. Eg nytta dagen til å ligga i hengekøya, eta snop og lesa "Tehanu" til Ursula Le Guin. Men eg tenkte hard for det, altså! (Ikkje min feil at det blei sol når eg skulle rydda. Eg måtte jo testa den nye solkremen min òg).
Fekk forresten nesten eit fly i hovudet i dag. Eit skikkelig folk i lufta fly. Det var jævlig absurd heile greiene. Var ute på terrassen og, uhm, tenkte, og brått kom det ein høg susande ljod. Og så kom flyet. Fyrste tanken var "helvete, det kjem til å styrta i vegen". Det gjorde det ikkje, men det var ikkje mykje om å gjera. Så kom det seg over den lille haugen borti her, berre nokre meter over hustaket til huset på toppen. Det var heilt sjukt. (Det var forresten ikkje særleg mange meter over hovudet mitt heller).
Men flyet forsvann utover fjorden, trur eg. Høyrte i alle fall ikkje noko plask.
(Når skal eg eigentleg slutta å blogga når eg er for trøyt til det? Det blir jo berre vas)
15. juli 2009
13. juli 2009
Vasar i veg
Det har jamnt over vore ein grei dag. Eller noko. Eg har i alle fall vore på jobb, og det er kjekt. Faktisk. Eg har ein utruleg kosleg jobb, det er så masse fine mennesker i verda!
Sånn reint bortsett frå det har eg byrja å riva macen min frå kvarandre (fysisk). Og eg har verdas kjipaste neglelakkdeal gåande (med neglene mine). Og eg satt meg på solbrillene til mamma (dei er like heile, altså). Og så har eg sett heile fyrste sesong av Lipstick Jungle (eg er så fasinert av alle desse "wannabe-sex-and-the-city-seriane" som berre dukka opp av ingenting). Og så har eg ete alt for mykje snop (sånne fancy bilar er utruleg gode!). Og så har eg drukke te. Og tatt verdas lengste fotbad. Og har planar om å sova med hårkur i håret. Så har eg henta posten på Kiwi, som betyr pakkepost. Og pakkeposten var full av andre sine ting (eg er snill) og "arr i sjelen". Fordi eg konvertert frå bok-krim til tv-krim.
I morgon skal eg ikkje på jobb. Og det skal i grunn bli bra det òg. Då har eg planar om store ting, som å pakka livet mitt i esker, igjen. Og setja opp eit treingsprogram. Og vaska ut hårkuren min. Og kanskje blogga litt om den jålebøtta eg eigentleg er. Og så var det denne Prahablogginga som byrjar å hasta litt, då. Men me får sjå. Ingenting er gitt på førehand. Er det vel?
Og no føler eg at eg fekk til eit ganske meiningslust blogginnlegg, igjen. Men det er jo trass alt det eg er god på. Trur eg.
Har du nokre tankar å dela med meg?
Sånn reint bortsett frå det har eg byrja å riva macen min frå kvarandre (fysisk). Og eg har verdas kjipaste neglelakkdeal gåande (med neglene mine). Og eg satt meg på solbrillene til mamma (dei er like heile, altså). Og så har eg sett heile fyrste sesong av Lipstick Jungle (eg er så fasinert av alle desse "wannabe-sex-and-the-city-seriane" som berre dukka opp av ingenting). Og så har eg ete alt for mykje snop (sånne fancy bilar er utruleg gode!). Og så har eg drukke te. Og tatt verdas lengste fotbad. Og har planar om å sova med hårkur i håret. Så har eg henta posten på Kiwi, som betyr pakkepost. Og pakkeposten var full av andre sine ting (eg er snill) og "arr i sjelen". Fordi eg konvertert frå bok-krim til tv-krim.
I morgon skal eg ikkje på jobb. Og det skal i grunn bli bra det òg. Då har eg planar om store ting, som å pakka livet mitt i esker, igjen. Og setja opp eit treingsprogram. Og vaska ut hårkuren min. Og kanskje blogga litt om den jålebøtta eg eigentleg er. Og så var det denne Prahablogginga som byrjar å hasta litt, då. Men me får sjå. Ingenting er gitt på førehand. Er det vel?
Og no føler eg at eg fekk til eit ganske meiningslust blogginnlegg, igjen. Men det er jo trass alt det eg er god på. Trur eg.
Har du nokre tankar å dela med meg?
12. juli 2009
Om hovudverk, og kjeldene til det
Nett no har eg ein klassisk søndag. Meg på fiskepiren. Som framleis er båtterminalen i Stavanger. Eg lurer på kor mange gonger eg har skrive "no sit eg på fiskepiren" i eit blogginnlegg. Det kan ikkje vera få, trur eg.
I dag skal eg rett nok berre sitja her ein liten time. Og eg har med mammaen min. Hurra! Me har saman (knapt) overlevd verdas lengste og mest utrivlege togtur. Elsker foreldre som ikkje har kontroll på ungane sine, og som ikkje ein gong prøver å ha kontroll. Men derimot tykkjer det er heilt konge når ungane spring rundt i togvogna og hyler høgare enn ein stukket, kastrert grisunge. Godt at togturen mellom Oslo og Bryne ikkje tok meir enn 8 timar i dag (toget var jo sjølvsagt forsinka i tillegg, alt anna ville jo vore for dumt). I grunn var det godt dei skulle heilt til Bryne, og ikkje berre kunna hoppa av i Asker.
Eg har vondt i hovudet mitt. Og eg trur ikkje eg skal ha ungar på ei stund, altså.
Ellers, gler meg til å koma meg heim. Jobb i morgon tidleg. Hurra. Og så har eg ymse pakkeprosjekt på gang, så eg får vel nesten berre slå meg laus med det.
Og sant det er normalt å ta telefonen når eit sit i badekaret?!
I dag skal eg rett nok berre sitja her ein liten time. Og eg har med mammaen min. Hurra! Me har saman (knapt) overlevd verdas lengste og mest utrivlege togtur. Elsker foreldre som ikkje har kontroll på ungane sine, og som ikkje ein gong prøver å ha kontroll. Men derimot tykkjer det er heilt konge når ungane spring rundt i togvogna og hyler høgare enn ein stukket, kastrert grisunge. Godt at togturen mellom Oslo og Bryne ikkje tok meir enn 8 timar i dag (toget var jo sjølvsagt forsinka i tillegg, alt anna ville jo vore for dumt). I grunn var det godt dei skulle heilt til Bryne, og ikkje berre kunna hoppa av i Asker.
Eg har vondt i hovudet mitt. Og eg trur ikkje eg skal ha ungar på ei stund, altså.
Ellers, gler meg til å koma meg heim. Jobb i morgon tidleg. Hurra. Og så har eg ymse pakkeprosjekt på gang, så eg får vel nesten berre slå meg laus med det.
Og sant det er normalt å ta telefonen når eit sit i badekaret?!
10. juli 2009
Gotta love me
Jau. Då er eg i Oslo. Og her skal eg visstnok bu om ikkje så alt for lenge. Det er litt rart. Men la oss no sjå litt på dagen min då du!
Altså. Eg sjekka 3 hyblar. Valet datt på den der felleskjøkkenkjøleskapa hadde kjøleskapspoesi på nynorsk. Det luktar målfolk. Finns det målfolk i hyblar på Bjølsen? Er litt usikker på kor lenge eg blir der, då. Sjølv om det var fint, liksom. Eg vil jo ha eige kjøkken. Så eg søkte om overflytting i dag. Spennande vel! Og liksom. Eg elskte det møblerte greiene. Heilt konge møbler! Srsly. Masse bordplass. Og beste skrivepulten.
Berre litt synd at eg har leikeplassutsikt. Det gir litt ljod frå seg.
Så har eg, etter berre nokre timar, klart å introdusert meg sjølv som den klønete tosken til halve Bjølsen (to random karar). Eg likar ikkje sånne vassrenner. De veit, sånne lange hol i bakken som liksom skal stikka av med regnvatnet. Eg likar heller ikkje å ha store føter. Og eg likar definitivt ikkje kombinasjonen av vassrenner (ikkje veit eg kva det heiter, og noko må eg jo kalla det) og store føter. Før eg visste ordet av det så og sei satt eg på bakken, medan eg skreik veldig stygge banneord, og hylte sånn generelt. Gutane framføre meg snudde på ein femtiøring. Og såg lettare forskremde ut. Før det truleg kom fram til at eg var klin gal.
Mamma lo. Så ho grein. Eg grein. Det var vondt, og eg sat fast. Så lo eg. Fordi fyttikatta så sprøtt det var. Og så vondt det gjorde. Og fast, det satt eg. Og gutane sto som spørjeteikn. Å kalla situasjonen absurd burde vera dekkande.
Men laus kom eg, etter ei stund. Og luffa rundt på sokkelesten på Kiwien medan eg spionerte på kjendisar og gjekk litt av kosteskaftet.
Så traff eg Morten. Og eg var så trøyt at dei sosialeantennene mine hadde lagt seg til å sova. Det er ikkje deg Morten, det er meg. Tru meg.
Og så har eg dårleg hårmånad igjen. Då er det alltid fint med omtenksomme butikkdamer som ser medfølande på deg, og seier noko om gratisprøve i posen. Spent ser eg etter så og sei straks eg er utanfor butikkdørene. Eg eig ikkje impulskontroll. Og gjett kva. Eg eig ein prøve på ein eller anna mirakelbalsam, for skada hår. Elsker deg, butikkdama. Tru meg når eg seier at håret mitt er, på lik linje med rommet mitt, ser ut som post-atombombeland.
Sjølvsagt hjelp det ikkje at eg gløymte alt som heiter sminke og toalettsaker heima i Sauda.
Gotta love me.
Altså. Eg sjekka 3 hyblar. Valet datt på den der felleskjøkkenkjøleskapa hadde kjøleskapspoesi på nynorsk. Det luktar målfolk. Finns det målfolk i hyblar på Bjølsen? Er litt usikker på kor lenge eg blir der, då. Sjølv om det var fint, liksom. Eg vil jo ha eige kjøkken. Så eg søkte om overflytting i dag. Spennande vel! Og liksom. Eg elskte det møblerte greiene. Heilt konge møbler! Srsly. Masse bordplass. Og beste skrivepulten.
Berre litt synd at eg har leikeplassutsikt. Det gir litt ljod frå seg.
Så har eg, etter berre nokre timar, klart å introdusert meg sjølv som den klønete tosken til halve Bjølsen (to random karar). Eg likar ikkje sånne vassrenner. De veit, sånne lange hol i bakken som liksom skal stikka av med regnvatnet. Eg likar heller ikkje å ha store føter. Og eg likar definitivt ikkje kombinasjonen av vassrenner (ikkje veit eg kva det heiter, og noko må eg jo kalla det) og store føter. Før eg visste ordet av det så og sei satt eg på bakken, medan eg skreik veldig stygge banneord, og hylte sånn generelt. Gutane framføre meg snudde på ein femtiøring. Og såg lettare forskremde ut. Før det truleg kom fram til at eg var klin gal.
Mamma lo. Så ho grein. Eg grein. Det var vondt, og eg sat fast. Så lo eg. Fordi fyttikatta så sprøtt det var. Og så vondt det gjorde. Og fast, det satt eg. Og gutane sto som spørjeteikn. Å kalla situasjonen absurd burde vera dekkande.
Men laus kom eg, etter ei stund. Og luffa rundt på sokkelesten på Kiwien medan eg spionerte på kjendisar og gjekk litt av kosteskaftet.
Så traff eg Morten. Og eg var så trøyt at dei sosialeantennene mine hadde lagt seg til å sova. Det er ikkje deg Morten, det er meg. Tru meg.
Og så har eg dårleg hårmånad igjen. Då er det alltid fint med omtenksomme butikkdamer som ser medfølande på deg, og seier noko om gratisprøve i posen. Spent ser eg etter så og sei straks eg er utanfor butikkdørene. Eg eig ikkje impulskontroll. Og gjett kva. Eg eig ein prøve på ein eller anna mirakelbalsam, for skada hår. Elsker deg, butikkdama. Tru meg når eg seier at håret mitt er, på lik linje med rommet mitt, ser ut som post-atombombeland.
Sjølvsagt hjelp det ikkje at eg gløymte alt som heiter sminke og toalettsaker heima i Sauda.
Gotta love me.
7. juli 2009
Pust-pust-pust-pust-pust
Eg held på å gå frå vett og forstand no. Seriøst. Eg kan ikkje hugsa sist eg var i ei tidsklemma av slik ein dimensjon. Seriøst. Det er debattar som skal tenkast på (tenking er i seg sjølv ein særs krevande aktivitet). Det er telefonar som skal telefonerast, "hei, skarru verra me på skulering? Konge! Heng du med rundt på skulane òg eller?", ja det går litt i det. Så er det det fantastiske Aftenblad-bloggprosjektet. Der er eg på etterskot igjen. Hurra. Så er det rom som skal ordnast litt (vaskast tildømes), og så skal eg til Oslo på torsdagsmorgon, så det skal pakkast ein del der til type hybel. Og det må eg òg gjera.
Nemnde eg at alt dette skal vera gjort før klokka to i morgon? Fordi eg skal nemlig på ettermiddag då. Hurra. Og eg kjenner eg kjem til å ha seriøse problem med å koma meg opp før klokka 9 morgon, er klin gåen. Har liksom ikkje fått pusta ut etter at eg kom heim, føler eg. Stress. Skal nesten bli godt å bli ferdig med sumarferie. Og valet. Særleg sistnemde. Bigtime.
Og ja. Latterleg lågt nivå på detta blogginnlegget. Men altså. Hovudet mitt har litt kortslutta. Og eg har latterleg høg puls. Nemnde eg at ordet latterleg er latterleg kult?
Nemnde eg at alt dette skal vera gjort før klokka to i morgon? Fordi eg skal nemlig på ettermiddag då. Hurra. Og eg kjenner eg kjem til å ha seriøse problem med å koma meg opp før klokka 9 morgon, er klin gåen. Har liksom ikkje fått pusta ut etter at eg kom heim, føler eg. Stress. Skal nesten bli godt å bli ferdig med sumarferie. Og valet. Særleg sistnemde. Bigtime.
Og ja. Latterleg lågt nivå på detta blogginnlegget. Men altså. Hovudet mitt har litt kortslutta. Og eg har latterleg høg puls. Nemnde eg at ordet latterleg er latterleg kult?
Abonner på:
Innlegg (Atom)
